Ter inleiding

Identiteit is een woord dat vreemd overkomt in een steeds veranderende samenleving. Het lijkt er zelfs op, alsof iemand er verkeerd aan doet om zijn eigen identiteit te cultiveren of zelfs te zoeken. Een dergelijke houding wordt immers al snel uitgelegd als ‘zichzelf isolerend’ of zelfs als ‘uitsluitend’ ten aanzien van andere mensen. Kortom, het is niet politiek correct. Op deze manier ontstaat er in onze streken steeds meer een politiek die gericht is op de neutrale massa. Politiek wordt niet meer bedreven vanuit een identiteit, maar vanuit het zoeken naar de gunst van de kiezer. Nu zal dit altijd wel al een valkuil zijn geweest, maar het lijkt in de huidige tijd wel een bijzonder gunstige voedingsbodem te hebben gevonden.

In dit nummer proberen we duidelijk te maken wat de plaats is van de christelijke identiteit in een samenleving die op een dergelijke manier neutraal wil zijn. Welke spanningen veroorzaakt dit? Kan een samenleving wel neutraal zijn en moet ze dat wel willen?

In de eerste bijdrage van Herman De Dijn wordt het begrip politieke correctheid uitgewerkt en beschreven. Hij beschrijft heel duidelijk welke consequenties het heeft en welke verborgen moeilijkheden het met zich meebrengt. Vervolgens werkt Erik Borgman uit hoe de vrijheid van gods- dienst een belangrijk gegeven is binnen de samenleving, die te allen tijde gerespecteerd moet worden.

Broeder René Stockman gaat in op een heel concreet aspect van de christelijke identiteit: de naastenliefde, die in de geschiedenis gezorgd heeft voor een omvangrijk systeem van gezondheidszorg. Vervolgens laat Roland Breeur zien hoe in de huidige tijd er op een heel andere manier aangekeken wordt tegen ziekte en gezondheid.

Hubert Timmermans beschrijft hoe de hang naar neutraliteit, die van- daag de dag zo aanwezig is, in feite de vorm heeft aangenomen van een ideologie. Iets dat vaak uitmondt in een radicale onderstreping van de scheiding tussen Kerk en staat, ook al is dat op een verkeerde manier. Hierover gaat de bijdrage van Frans Alting von Geusau. Op een heel con- crete manier komt dit ook terug in het artikel van Ton Meijers over de mogelijke spanning tussen de overheid en de Kerk, naar aanleiding van het kinderrechtenrapport van de VN.

Moge dit nummer ertoe bijdragen dat we onze eigen identiteit als christenen niet alleen weten te versterken, maar dat we ook wegen vinden om daadwerkelijk “zuurdesem van de wereld” te zijn.

Namens de redactie, Dr. Lambert Hendriks