‘Grenzen’ is het thema dat in de internationale redactie van Communio is vastgesteld voor de tweede editie van dit jaar. Omdat de uitvoering van de aanvankelijke opzet van de Nederlandstalige versie op moeilijkheden stuitte, ziet dit nummer met vertraging het licht.

Verschillende maatschappelijke aspecten van ‘grenzen’ kwamen al eerder aan de orde. Zo was nummer 2017/3-4 gewijd aan de problematiek van de christelijke vluchtelingen in Europa, behandelde nummer 2017/6 het thema ‘Grenzen aan de vrijheid? Hoe ver kan de overheid gaan?’ en besprak nummer 2018/2 de uitdagingen van de wereldvrede.

In dit nummer is het thema ‘Grenzen’ een leidraad in de bijdragen die heel verschillende onderwerpen aanroeren. Overgenomen uit de Duitse uitgave is het artikel van C. Nebgen, waarin hij onderzoekt in welke mate missionarissen die in de 16e en 17e eeuw de missiegebieden van het Verre-Oosten en de Nieuwe Wereld betraden, erin zijn geslaagd de culturele en mentale grenzen te overschrijden. Kardinaal Eijk bespreekt de ontwikkeling van de gendertheorie en beoordeelt deze in het licht van de christelijke mensvisie. Ph. Weijers geeft een beschouwing over de katholieke sociale leer en ziet deze als een middenweg tussen aan de ene kant het utilitarisme en aan de andere kant het socialisme. Over de grens tussen klooster en wereld, hun relatie tot elkaar en de mogelijkheden van het vinden en beleven van een band met God in beide werelden schrijft T. Schilling. In dit nummer is verder opgenomen een voordracht van

R. Cessario over de onvervangbare betekenis van de katholieke priester, waarin hij een interessante analyse geeft van de cultuur en de mentaliteit van de westerse wereld in de afgelopen decennia. In het kader van datzelfde culturele klimaat geeft paus emeritus Benedictus XVI enige reflecties over de achtergronden en de omgang met betrekking tot het grensoverschrijdend gedrag van vertegenwoordigers van de Kerk.

Het is passend op deze plaats Mgr. dr. Ben Janssens te gedenken, priester van het Bisdom Roermond en lange tijd actief en drijvend lid van de redactie van Communio. Hij verbond zijn docentschap theologie aan meerdere instituten met pastorale verantwoordelijkheden. Tot enige jaren terug publiceerde hij met regelmaat in Communio. Op 2 augustus van dit jaar werd hij uit dit leven geroepen. Moge hij over de grenzen van de dood heen zijn opgenomen in de gemeenschap met de Drie-ene God, die hij zijn leven lang heeft gediend en verkondigd.

B. Hartmann